Εἶμαι ἡ Ἱερουσαλήμ, πόλη ξακουστὴ καὶ εὐλογημένη. Πόλη τοῦ ἔνδοξου παρελθόντος καὶ τοῦ λαμπροῦ μέλλοντος. Μὲ γαλούχησε ἡ προσδοκία τοῦ μεγάλου βασιλιά. Μὲ ἀνέθρεψε ἡ ὑπόσχεση τῆς παγκόσμιας κυριαρχίας μου.
Σήμερα τὸ πρωὶ ξύπνησα ἀπότομα. Λαὸς ἀμέτρητος στοὺς δρόμους. Φωνές, ἰαχές, ἐνθουσιασμός. Ξύπνα! Τὸν βασιλιά ὑποδεχόμαστε. Ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος βασιλιάς τοῦ Ἰσραήλ.
Ἐπιτέλους ἦρθε ἡ μεγάλη ὥρα. Μὲ περισσὴ λαχτάρα κοίταξα ἔξω ἀπὸ τὰ τείχη μου. Βασιλιάς! Ποῦ εἶναι ὁ βασιλιάς; Ποῦ εἶναι ἡ πάνοπλη συνοδεία του; Αὐτοὶ οἱ φτωχοὶ καὶ ταπεινοὶ χωριάτες ποὺ τὸν ἀκολουθοῦν; Ποῦ εἶναι τὸ ἅρμα του; Ὁ χρυσὸς του θρόνος; Αὐτὸ τὸ ἄβγαλτο καὶ ἀσέλωτο πουλαράκι; Μὴ φοβᾶσαι, Ἱερουσαλήμ, κόρη τοῦ ὄρους Σιών! Νά! ὁ βασιλιάς σου ἔρχεται! Ὄχι σὰν τύραννος καὶ κατακτητής πάνω σὲ ἄλογο ἢ σὲ ἅρμα πολεμικό, ἀλλὰ καθισμένος πάνω σὲ ἕνα γαϊδουράκι.
Τὰ λόγια τοῦ προφήτη Ζαχαρία δὲν μὲ ἔπεισαν. Οὔτε ἡ ἀνάσταση κάποιου Λαζάρου ποὺ ἄκουσα νὰ συζητιέται. Τὸν ἤξερα ἤδη τὸν Ἰησοῦ καὶ τὴ διδασκαλία του. Ἔργα καὶ λόγια πολὺ ὄμορφα. Θεϊκά. Δὲν μοῦ ἀρκοῦσαν ὅμως.
Ἡ παγκόσμια κυριαρχία χτίζεται μὲ ὅπλα, χρυσάφι, σάλπιγγες. Θέλει αἷμα καὶ βία… Ὄχι προσευχές, ταπείνωση καὶ ἀγαθοεργίες. Τὶς ἴδιες σκέψεις εἶδα καὶ στοὺς κατοίκους μου. Τοὺς γνωρίζω τόσο καλά.
Τὸ «Ὡσαννά» τους, γρήγορα θὰ γίνει «σταυρωθήτω». Μόνο τὰ παιδιά μὲ ξάφνιασαν. Ὤ, εἶχα σχεδὸν ξεχάσει ὅτι μέσα μου ζοῦν καὶ παιδιά. Ἤμουν βέβαιη πὼς μέσα σὲ τόση δίψα γιὰ δόξα καὶ ἐξουσία, μέσα στὸν τρόμο καὶ τὸν φόβο τοῦ νόμου ποὺ δὲν ἦταν πιά τοῦ Θεοῦ ἀλλὰ τῶν Φαρισαίων, μέσα σὲ τόσο σκοτάδι καὶ σκιά, δὲν εἶναι δυνατόν νὰ ξεφυτρώσει νέα, ἀγνὴ, ἄδολη ζωή. Τὰ παιδιά μου. Ἔκοβαν κλαδιὰ ἀπὸ τὰ δέντρα. Ἔστρωναν τὰ ρούχα τους τὸν δρόμο. Προϋπαντοῦσαν τὸν Χριστό. Γι’ αὐτὰ ἦταν στ’ ἀλήθεια βασιλιάς. Τὸ διάβασα στὰ μάτια τους. Καὶ τὰ μάτια τῶν παιδιῶν ποτέ δὲν λένε ψέματα.
Εἶμαι ἡ παλιά Ἱερουσαλήμ. Πόλη τῶν εὔκολων «Ὡσαννά» καὶ τῶν ὅλο μῖσος «Σταυρωθήτω». Πόλη ματωμένη καὶ καταραμένη. Πόλη νεκρή.
Ὁ βασιλιάς ἔφτιαξε καινούργια πόλη, αἰώνια καὶ ἀνίκητη. Τὴν ἔκτισε μὲ προσευχές, ταπείνωση καὶ ἀγαθοεργίες. Τὴν χάρισε στὰ παιδιά μου, τὰ ἀγνὰ καὶ ἄδολα.
Καὶ τῆς ἔδωσε τὸ ὄνομά μου. Νέα Ἱερουσαλήμ.
Χαῖρε καὶ εὐφραίνου πόλις Σιών,
τέρπου καὶ ἀγάλλου ἡ Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ·
ἰδοὺ γὰρ ὁ βασιλεύς σου παραγέγονεν ἐν δικαιοσύνῃ,
ἐπὶ πώλου καθεζόμενος, ὑπὸ παίδων ἀνυμνούμενος·
ὡσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις, εὐλογημένος εἶ,
ὁ ἔχων πλῆθος οἰκτιρμῶν, ἐλέησον ἡμᾶς.
'Ιδιόμελο 'Αποστίχων 'Εσπερινοῦ Κυριακῆς Βαΐων
